16 Mart 2015 Pazartesi

Uyanış

Şaşkınlık ve sersemlikle geçen ilk birkaç günden sonra sahiplerime ve evime yavaş yavaş alışmaya başladım. İçimde hala bir tedirginlik olsa da kötü düşünceleri kafamdan atmaya çalışıyorum.
Bu ev yine geçici bir yuva mı olacak benim için, barınağa tekrar dönecek miyim, beni sevmeye devam edecekler mi gibi endişelerimi ne kadar çabalasam da kafamdan atamıyorum. Sanki bunları düşündüğümü anlıyorlarmış gibi, sahiplerim sürekli benimle ilgilenip güzel anlar yaşamam için, mutlu olmam için benimle ilgileniyorlar. Eğer bir Köpek Tanrısı varsa, yalvarıyorum ona ki bu yuva daimi yuvam olsun. Yeni Anne ve Babamı çok sevdim. Her geçen gün onlara daha çok alışıyorum ve daha çok ihtiyaç duyuyorum. Ne olur geçici olmasın bu güzel hayat!!

Eğer ki dileğim yerine gelirse, buradan sizlerle, bu güzel yuvamda ve bu harika insanlarla tüm yaşamım boyunca öğreneceklerimi paylaşacağım. Belki benim gibi şanslı köpeklerin sahiplerine faydam olur. Belki köpek sahibi olmak isteyenlere illa da bu işin ticaretini yapan kişilerden köpek alınmaması gerektiğini anlatabilirim. Benim gibi sevgiye aç ve sonuna kadar itaatkar barınak köpeklerinden o kadar çok var ki. Belki arkadaşım Salça ve oradaki diğer tüm dostlarıma bir faydam dokunur da benim gibi yuvalanırlar. Diliyorum ve ümit ediyorum...



Can Dostum Salça

 
Sizlere şimdilik kuyruk sallayarak veda ediyorum.

 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder