1 ay nasıl da geçti hiç anlamadım. Sabah babamla gezmeye çıktığımızda hava yağmurlu ve soğuktu. Kıyafetimi giymiştim üşümeyeyim ve kirlenmeyeyim diye.
Aklıma arkadaşlarım geldi. Daha dün gibi, barınakta yağmurlu ve kasvetli bir hava, Islanmışız, üşüyoruz da. Yerler çamur olduğu için patilerimiz ve tüylerimiz kirlenmiş olurdu. Ama nasıl kenetlenirdik birbirimize, nasıl dip dibe sokulur ısıtırdık birbirimizi... 1 ay olmuş bile onlardan ayrılalı. Ne yapıyorlar acaba? Benim gibi yuvalanan, şanslı arkadaşım var mı?
Yeni sahiplerimle geçirdiğim bu 1 ay benim için biraz "artık burası evim" düşüncesinden emin olma, biraz yeni sahiplerime ve evime alışma, biraz da mutluluk sarhoşluğuyla geçti. Şimdilik herşey çok güzel ve dilerim öyle de devam eder...
Sahiplerim sanırım beni bir film yıldızı yapmak istiyor. Bundan çok haberdar olmasam da alttaki videoyu görünce çok güldüm. Yeni ayın şerefi ve mutluluğuna itafen ilk kısa metraj filmimi sizlerle paylaşıyorum.
Ben kuyruk sallayarak büyük bir keyifle izledim. Umarım siz de beğinirsiniz :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder