Babamın iş arkadaşı Yasemin ablanın kızı Ece bugün okulda bir sunum yapmış. Hazırladığı sunum anladığım kadarıyla, sosyal aktiviteler, yardımlaşma ve "ben" olgusundan ziyade "biz" olgusunu öne çıkaran bir çalışmaymış. Sunumunda hayvan barınaklarına da değinmiş ve örnek olarak da beni göstermiş.
Barınaklardaki köpeklerin ne kadar cici olduklarını, yardıma ve sevgiye nasıl muhtaç olduklarını anlatmış. Ve benim de fotoğraflarımı koyarak, sahiplerimin beni barınaktan nasıl "evlat edindiklerini" anlatmış. Hem barınakta, hem de yeni yuvamda çekilmiş fotoğraflarımı göstererek şimdi ne kadar mutlu olduğumu göstermiş. Ve en önemlisi, arkadaşlarına, bizleri sahiplenip evlerine götüremeseler bile, aileleriyle barınakları gezip, yapabilirlerse yardımda bulunmalarını ve sevgilerini oradaki sahipsiz hayvanlara hissettirmelerini istemiş. Orada paylaşılan 10 dakika sevgi inanın arkadaşlarım için bir ömre bedeldir. Başlarının sevilmesi, biraz okşanmaları, bir süreliğine bile olsa onları çok mutlu edecektir. Bunu gönül rahatlığıyla söylüyorum çünkü ben de orada yaşadım...
Duyduğuma göre Cumartesi günü Ece ve ailesi bizi ziyarete geleceklermiş :) Çok mutlu oldum bunu duyduğumda, sonunda tanışacağız ve oynayacağız Ece'yle.
Sevgili Ece'ye ve güzel ailesine ilgi ve hassasiyetleri için kuyruk sallayarak, hatta kalça sallayarak tekrar teşekkür ediyorum. İyi ki varsınız...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder