Benim de DAYIM var

Annemin kardeşi, Korhan, Sevgili Dayım :)

 

Bize ilk geldiği gün biraz ondan korktum ama bu birkaç dakika sürdü. Evimize gelen (benim için) ilk "yabancı" ve benim de ailemin yanında ilk günlerim olduğu için biraz şaşırmış ve ürkmüştüm kapıda onu gördüğümde ve eve girdiğinde. Ama dedim ya birkaç dakika sonra sevgisini hissettim ve çok çabuk kaynaştık.

 

Onu sevmemin başka nedenleri de var. Annem babam duymasın ama, Dayım birkaç gün ayarlayıp hafta içi ziyaretimize geldiğinde, yalnız kalmıyorum :) Annem babam işe gittiklerinde Dayımla kalıyorum tüm gün. hem yalnız kalmamış oluyorum hem de gezmeye çıkıyoruz beraber. Bir de ev daha da neşeli oluyor akşamları. Gülüyoruz, oynuyoruz mutlu oluyorum çok.

 

Bir de acaip kıyak bir adam. Özellikle geceleri yatağına çıkmama izin veriyor.

 

Cumartesi günü evdeydik. Biraz miskin birgün geçirdik. Annem ve Dayım bir ara dışarı çıktılar. Ben de babamla oynadım evde. Öğleden sonra ve akşam hep beraberdik. Alttaki fotoğraflar sanırım özetler günümüzü :)

 

Artık fotoğraflarda gülümsüyorum.

Çok Huzurluyuz.

Dayım ve Annemle.. Biralar yudumlanıyor, pikapta "Pulp Fiction" plağı dönüyor...

Haydi biraz da yerde yuvarlanalım :)))

Hayır gitmeeee, daha oyun bitmedi...

Ben de Dayımla oynarım.

Başım döndü oynamaktan

Dayımın terliğini kaçırdım sonunda

Ama bu sevinç kısa sürdü...



 

Ve gece Dayımın yanında yattım. Üstümü de örttü, ne güzel :) Çok seviyorum Dayımı...